തെയ്യം: ചരിത്രവും സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലവും
പദോത്പത്തിയും പരിണാമവും
‘ദൈവം’ എന്ന സംസ്കൃത പദത്തിന്റെ തദ്ഭവ രൂപമാണ് ‘തെയ്യം’. പ്രാചീന ഗോത്ര സംസ്കാരത്തിന്റെയും നരവംശശാസ്ത്രപരമായ വളർച്ചയുടെയും ഭാഗമായി ഉടലെടുത്ത അനുഷ്ഠാന കലാരൂപമാണിത്. ദ്രാവിഡ ജനതയുടെ പ്രകൃതിയാരാധന, പൂർവികാരാധന, വീരാരാധന എന്നിവയിൽ നിന്നാണ് തെയ്യത്തിന്റെ വേരുകൾ വികസിച്ചത്. സംഘകാല സാഹിത്യത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ‘വെളിയാട്ട’ത്തിന്റെ തുടർച്ചയായും തെയ്യാട്ടത്തെ ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. കണ്ണൂർ, കാസർഗോഡ് ജില്ലകളിലെയും കോഴിക്കോട് ജില്ലയുടെ ചില വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിലെയും കാവുകളിലും തറവാടുകളിലുമാണ് തെയ്യം പ്രധാനമായും കെട്ടിയാടുന്നത്.
തെയ്യത്തിന്റെ സാമൂഹിക പ്രാധാന്യം
കേരളത്തിലെ ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ കഠിനമായ കാലഘട്ടത്തിൽ പോലും അധഃസ്ഥിത ജനവിഭാഗങ്ങൾക്ക് സാമൂഹികമായ മേൽക്കോയ്മ നൽകിയ അപൂർവമായ ഒരു വേദി തെയ്യം ഒരുക്കിയിരുന്നു. വണ്ണാൻ, മലയൻ, വേലൻ, മാവിലൻ, പുലയൻ, ചിങ്കത്താൻ തുടങ്ങിയ സമുദായങ്ങളിലെ പുരുഷന്മാരാണ് പരമ്പരാഗതമായി തെയ്യം കെട്ടിയാടുന്നത്. തെയ്യക്കോലം ധരിച്ച് അരങ്ങിലെത്തുന്ന കോലധാരിക്ക് മുന്നിൽ നാട്ടുപ്രമാണികളും സവർണ്ണ ജന്മിമാരും കൈകൂപ്പി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച ഫ്യൂഡൽ വ്യവസ്ഥിതിക്കെതിരെയുള്ള പ്രതീകാത്മകമായ വിപ്ലവമാണ്. ചൂഷണങ്ങൾക്കും അനീതികൾക്കുമെതിരെ രക്തസാക്ഷികളായ സാധാരണ മനുഷ്യരെ ദൈവിക പരിവേഷം നൽകി പുനർജനിക്കുന്ന ചരിത്രമാണ് പല തെയ്യങ്ങൾക്കും പിന്നിലുള്ളത്.
തെയ്യത്തിന്റെ അവതരണ ഘട്ടങ്ങൾ
തോറ്റംപാട്ടും വരവിളിയും
തെയ്യം പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ എത്തുന്നതിന് മുമ്പുള്ള അനുഷ്ഠാനപരമായ പ്രാരംഭ ഘട്ടമാണ് ‘തോറ്റം’ (തോറ്റിക്കുക അഥവാ ഉണർത്തുക/സൃഷ്ടിക്കുക). കോലധാരി വേഷം പൂർണ്ണമായി അണിയാതെ, ചെറിയ ചമയങ്ങളോടെ തെയ്യത്തിന്റെ ഉത്പത്തി ചരിത്രവും വീരകഥകളും പാടി ഉറയുന്ന ഘട്ടമാണിത്. തുടി, ചേങ്ങില, ഇലത്താളം എന്നിവയുടെ അകമ്പടിയോടെ വാമൊഴിയായി കൈമാറിവന്ന വരികളാണ് തോറ്റംപാട്ടിൽ ചൊല്ലുന്നത്.
കേരളീയ താളവാദ്യങ്ങൾ; ചെണ്ടയും പഞ്ചവാദ്യവും തീർക്കുന്ന തനത് നാദവിസ്മയം
മുഖത്തെഴുത്തും ആടയാഭരണങ്ങളും
തെയ്യത്തിന്റെ പ്രധാന ആകർഷണം അതിസങ്കീർണ്ണവും വർണ്ണാഭവുമായ ചമയങ്ങളാണ്.
-
മുഖത്തെഴുത്ത്: പ്രകൃതിദത്തമായ ചായക്കൂട്ടുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് മുഖത്തെഴുത്ത് നടത്തുന്നത്. മനയോല (മഞ്ഞ), ചായില്യം (ചുവപ്പ്), അരിമാവ് (വെള്ള), കരി (കറുപ്പ്) എന്നിവ പ്രത്യേക അനുപാതത്തിൽ ചാലിച്ചെടുക്കുന്നു. വൈരദളങ്ങൾ, പ്രകൃതി രൂപങ്ങൾ, രൗദ്രഭാവങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം വരകളിൽ പ്രകടമാകും.
-
മുടിയും തലച്ചമയങ്ങളും: തെയ്യത്തിന്റെ ഭാവത്തിനനുസരിച്ച് മുടിയുടെ വലുപ്പത്തിലും ആകൃതിയിലും മാറ്റമുണ്ടാകും. കവുങ്ങിൻ പാള, മുള, കുരുത്തോല എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിക്കുന്ന ഭീമാകാരമായ മുടികൾ തെയ്യങ്ങൾക്ക് അമാനുഷിക പ്രൗഢി നൽകുന്നു.
-
വസ്ത്രധാരണവും അണികലങ്ങളും: ഉടുതുണി, കുരുത്തോല കൊണ്ടുള്ള ഒടകൾ, നെറ്റിപ്പട്ടം, അരപ്പട്ട, മാറിൽ ധരിക്കുന്ന ഏഴികൾ, വളകൾ തുടങ്ങിയവയാണ് മറ്റ് ആഭരണങ്ങൾ.
ഉറച്ചിലിലും ദർശനവും
വാദ്യമേളങ്ങൾ കൊടുമുടി കയറുമ്പോൾ കോലധാരി പൂർണ്ണമായി ദൈവത്തിലേക്ക് ലയിക്കുകയും തെയ്യമായി മാറുകയുമാണ്. തുടർന്ന് തിരുമുടി ചൂടി കണ്ണാടി നോക്കുന്നതോടെ പൂർണ്ണ ദൈവഭാവം കൈവരുന്നു. പിന്നീട് കാവിന്റെ മുറ്റത്ത് തെയ്യത്തിന്റെ ആട്ടവും കനലാട്ടവും (തീക്കനലിൽ വീഴൽ) അരങ്ങേറുന്നു. അവസാനം ഭക്തർക്ക് അനുഗ്രഹം ചൊരിയുന്ന ‘കുറി കൊടുക്കലും’ പ്രശ്നപരിഹാരങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ‘ദർശനവും’ നടക്കുന്നു.
പ്രധാന തെയ്യക്കോലങ്ങൾ
നാനൂറിലധികം തെയ്യക്കോലങ്ങൾ വടക്കേ മലബാറിൽ കെട്ടിയാടപ്പെടുന്നുണ്ട്. അവയുടെ ഭാവവും ചരിത്രവും അടിസ്ഥാനമാക്കി പല വിഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം:
ഭഗവതി / കാളി തെയ്യങ്ങൾ
ശാക്തേയ ആരാധനയിൽ നിന്ന് രൂപംകൊണ്ട രൗദ്ര-ശാന്ത ഭാവങ്ങളുള്ള തെയ്യങ്ങൾ.
-
മുച്ചിലോട്ട് ഭഗവതി: അറിവിലും പാണ്ഡിത്യത്തിലും പുരുഷന്മാരെ വെല്ലുവിളിച്ചതിന് അപവാദം കേട്ട് അഗ്നിപ്രവേശം ചെയ്ത പണ്ഡിതയായ സ്ത്രീയുടെ ദൈവരൂപം.
-
രക്തചാമുണ്ഡി, മടയിൽ ചാമുണ്ഡി: ദാരുകവധത്തിനും അസുരനിഗ്രഹത്തിനുമായി അവതരിച്ച രൗദ്രമൂർത്തികൾ.
വീര തെയ്യങ്ങൾ
അനീതിക്കെതിരെ പൊരുതി മരിച്ച മനുഷ്യരുടെ ഓർമ്മകൾ തെയ്യമായി പുനർജനിച്ചവ.
-
കതിവനൂർ വീരൻ: പ്രണയത്തിന്റെയും പടവെട്ടലിന്റെയും ഒടുവിൽ വീരമൃത്യു വരിച്ച മന്ദപ്പൻ ചേകവരുടെ കഥ പറയുന്ന, ശരീരചലനങ്ങളിൽ അത്യന്തം മെയ്യഭ്യാസം ആവശ്യമുള്ള തെയ്യം.
-
പൊട്ടൻ തെയ്യം: ശങ്കരാചാര്യരുടെ അദ്വൈത ദർശനത്തിലെ ജാതിചിന്തയെ ചോദ്യം ചെയ്ത ചണ്ഡാലന്റെ രൂപത്തിൽ ശിവൻ അവതരിച്ച കഥ പറയുന്ന തെയ്യം. ആളിക്കത്തുന്ന കനൽക്കൂനയിൽ കിടന്ന് ആടുന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത. “നിങ്ങളറുത്താലും ചോരയൊന്ന്, ഞങ്ങളറുത്താലും ചോരയൊന്ന്” എന്ന പൊട്ടൻ തെയ്യത്തിന്റെ തോറ്റം വരികൾ സാമൂഹിക സമത്വത്തിന്റെ ഉറച്ച പ്രഖ്യാപനമാണ്.
-
മുത്തപ്പൻ: സാധാരണക്കാരുടെ ദൈവമായ മുത്തപ്പൻ ജാതിഭേദമന്യേ സർവ്വരും ആരാധിക്കുന്ന ദൈവ സങ്കൽപ്പമാണ്.
മൃഗ രൂപങ്ങളും മറ്റ് ഉപദേവതകളും
മൃഗങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്ന പ്രാചീന സംസ്കാരത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായ പുലിത്തെയ്യങ്ങൾ (പുലിമറഞ്ഞ തൊണ്ടച്ചൻ, പുലിയൂർ കാളി), ബാലി തെയ്യം, ഗുളികൻ, ഭൈരവൻ തുടങ്ങിയവയും തെയ്യപ്രപഞ്ചത്തിലെ പ്രധാന രൂപങ്ങളാണ്.
തെയ്യത്തിലെ വാദ്യവിശേഷങ്ങൾ
തെയ്യത്തിന്റെ താളവും ജീവനും അതിലുപയോഗിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത വാദ്യങ്ങളാണ്.
-
ചെണ്ട: തെയ്യത്തിന്റെ രൗദ്രതയും ആവേശവും പ്രകടമാക്കുന്നത് വീക്കഞ്ചെണ്ടയുടെയും ഉരുട്ടുചെണ്ടയുടെയും ദ്രുതതാളങ്ങളിലൂടെയാണ്.
-
തുടി: കാടൻ പാരമ്പര്യമുള്ള തോറ്റംപാട്ടുകൾക്ക് പശ്ചാത്തലമൊരുക്കുന്ന പ്രാചീന വാദ്യം.
-
കുഴൽ, ഇലത്താളം, ശംഖ്: തെയ്യത്തിന്റെ വരവറിയിക്കാനും ചടങ്ങുകൾക്ക് ഗാംഭീര്യം പകരാനും ഇവ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പ്രകൃതിയെയും മനുഷ്യനെയും ദൈവത്തെയും ഒന്നാക്കി മാറ്റുന്ന തെയ്യം, മലയാളിയുടെ സാംസ്കാരിക പ്രതിരോധത്തിന്റെയും സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിന്റെയും എക്കാലത്തെയും വലിയ അടയാളമാണ്.
ഏറ്റവും പുതിയ വിവരങ്ങൾക്ക് താഴെ കാണുന്ന ലിങ്ക് വഴി ജോയിൻ ചെയ്യുക:
https://chat.whatsapp.com/GaBTxhfUy3K2JjGtewQjum
