മൺമറഞ്ഞുപോകുമെന്ന അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ഭൂപടത്തിലേക്ക് ശക്തമായി തിരിച്ചെത്തിയ അപൂർവ്വ ദ്രാവിഡ നാടോടി കലാരൂപമാണ് കൊല്ലം ജില്ലയിലെ പെരിനാടിന്റെ തനത് പാരമ്പര്യമായ സീതക്കളി.
എന്താണ് സീതക്കളി? ചരിത്രവും ഉത്ഭവവും
രാമായണത്തിലെ സീതാദേവിയുടെ ജീവിതത്തെ മുൻനിർത്തി ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ദൃശ്യ-ശ്രാവ്യ നാടോടി കലാരൂപമാണ് സീതക്കളി. കൊല്ലം ജില്ലയിലെ പെരിനാട്, പ്രാക്കുളം, കുണ്ടറ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലെ ദളിത് പിന്നാക്ക വിഭാഗമായ വേടർ, കുറവർ സമുദായങ്ങളിലെ കർഷകത്തൊഴിലാളികളാണ് ഈ കല തലമുറകളായി പകർന്നുപോന്നത്.
-
ഓണക്കാലത്തെ ആഘോഷം: ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണനാളുകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഉത്രാടം, തിരുവോണം, അവിട്ടം നാളുകളിൽ വീടുകൾ തോറും കയറിയിറങ്ങി അവതരിപ്പിക്കുന്ന കലാരൂപമായിരുന്നു ഇത്.
-
കാർഷിക സംസ്കാരം: വിളവെടുപ്പ് ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഗ്രാമീണർക്ക് അനുഗ്രഹം ചൊരിയാനും ഒത്തുചേരലിനുമുള്ള വേദിയായാണ് ഇത് അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
കഥാസന്ദർഭങ്ങളും അവതരണ രീതിയും
രാമായണത്തിലെ സമ്പൂർണ്ണ കഥയല്ല, മറിച്ച് സീതയുടെ ജീവിതത്തിലെ പ്രധാന വഴിത്തിരിവുകളായ വനവാസം മുതൽ ഭൂമിപ്രവേശം വരെയുള്ള ഭാഗങ്ങളാണ് ഇതിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുള്ളത്.
പ്രധാന കഥാസന്ദർഭങ്ങൾ
-
രാമനും ലക്ഷ്മണനും ഒപ്പമുള്ള സീതയുടെ വനയാത്ര
-
ശൂർപ്പണഖാ മർദ്ദനം
-
മാരീചന്റെ മാൻവേഷവും സീതാപഹരണവും
-
ജടായുവിന്റെ വീരോചിതമായ പോരാട്ടം
-
സുഗ്രീവ സഖ്യവും ലങ്കാദഹനവും
-
രാവണവധവും സീതയുടെ അഗ്നിശുദ്ധിയും
-
ഒടുവിൽ നിസ്സഹായയായ സീത ഭൂമിയിലേക്ക് താഴുന്ന ഭൂമിപ്രവേശം
ആട്ടവും പാട്ടും വാദ്യങ്ങളും
-
പാട്ടിന്റെ ഈണം: നാടൻ ശീലുകളിലുള്ള വഞ്ചിപ്പാട്ട്, കിളിപ്പാട്ട് എന്നിവയോട് സാദൃശ്യമുള്ള വരികളാണ് ഇതിൽ ആലപിക്കുന്നത്. ദ്രാവിഡ താളങ്ങൾക്കൊപ്പം നാടൻ മൊഴിവഴക്കങ്ങളും ഇഴചേർന്നുനിൽക്കുന്നു.
-
വാദ്യോപകരണങ്ങൾ: കൈമണി, ഗഞ്ചിറ, തുടി, ഇലത്താളം, ചെണ്ട തുടങ്ങിയ നാടൻ വാദ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് പശ്ചാത്തല സംഗീതം ഒരുക്കുന്നത്.
-
രംഗാവതരണം: പ്രത്യേക രംഗവേദികളോ വലിയ സജ്ജീകരണങ്ങളോ ഇതിനില്ല. വീട്ടുപടിക്കലോ തുറസ്സായ മുറ്റങ്ങളിലോ വിളക്കുവെച്ചാണ് കഥാപാത്രങ്ങൾ നൃത്തച്ചുവടുകളോടെ അവതരണം നടത്തുന്നത്.
വേഷവിധാനവും പ്രകൃതിദത്ത ചമയങ്ങളും
കഥകളി, കൂടിയാട്ടം തുടങ്ങിയ ക്ലാസിക്കൽ കലകളോട് സാമ്യം തോന്നുമെങ്കിലും തികച്ചും പ്രകൃതിദത്തവും പ്രാദേശികവുമായ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടാണ് സീതക്കളിയുടെ അണിയലങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്നത്.
പ്രകൃതിദത്ത ചമയം
-
മുഖത്തെഴുത്ത്: കരി, മഞ്ഞൾ, മനയോല, ചാന്ത്, അരിമാവ് തുടങ്ങിയ പ്രകൃതിദത്ത ചായക്കൂട്ടുകൾ കൊണ്ടാണ് കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിനനുസരിച്ച് മുഖത്തെഴുതുന്നത്.
-
അണിയലങ്ങൾ: കുരുത്തോല, പാള (കവുങ്ങിൻ പാള), മുള, പനയോല എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാണ് കിരീടങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ, പടച്ചട്ടകൾ, ആയുധങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നത്.
പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ
-
സാത്വിക കഥാപാത്രങ്ങൾ: രാമൻ, ലക്ഷ്മണൻ, സീത എന്നിവർക്ക് ലളിതവും ഭക്തിസാന്ദ്രവുമായ ചമയം.
-
താമസ കഥാപാത്രങ്ങൾ: രാവണൻ, ശൂർപ്പണഖ തുടങ്ങിയവർക്ക് കറുപ്പും ചുവപ്പും പ്രമുഖമായ വന്യവും ഉഗ്രവുമായ വേഷങ്ങൾ.
-
മൃഗ-പക്ഷി കഥാപാത്രങ്ങൾ: ഹനുമാൻ, സുഗ്രീവൻ, ജടായു, സ്വർണ്ണമാൻ എന്നിവരുടെ വേഷങ്ങൾ കളിക്ക് ചടുലതയും നാടകീയതയും നൽകുന്നു.
വീണ്ടെടുപ്പും പുനർജന്മവും
നാല് പതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി അന്യംനിന്നുപോയ സീതക്കളിയെ പെരിനാട്ടിലെ യുവതലമുറയും കലാസ്നേഹികളും ചേർന്ന് അന്വേഷിച്ചെത്തി കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. പെരിനാട് സീതക്കളി സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ വയോധികരായ മുൻകാല കലാകാരന്മാരിൽ നിന്ന് പാട്ടുകളും ചുവടുകളും പഠിച്ചെടുത്ത് ഇതിനെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു.
ഇന്ന് കേരള ഫോക്ലോർ അക്കാദമിയുടെ പിന്തുണയോടെ കേരളത്തിനകത്തും ദേശീയ തലങ്ങളിലും വിവിധ സാംസ്കാരിക വേദികളിൽ സീതക്കളി പ്രൗഢിയോടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അരികുവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യരുടെ സർഗ്ഗാത്മകതയും പ്രതിരോധവും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സാംസ്കാരിക അടയാളമായി സീതക്കളി ഇന്ന് ലോകശ്രദ്ധ നേടുന്നു.
സീതക്കളിയുടെ ജീവനാഡി വാമൊഴിയായി തലമുറകൾ പകർന്നുനൽകിയ അതിലളിതവും താളാത്മകവുമായ നാടൻ പാട്ടുകളാണ്. ശുദ്ധമായ ദ്രാവിഡ ശീലുകളിലും തെക്കൻ കേരളത്തിലെ നാടൻ മൊഴിവഴക്കങ്ങളിലുമാണ് ഈ വരികൾ രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
പാട്ടുകളുടെ ശൈലിയും സവിശേഷതകളും
-
വാമൊഴി പാരമ്പര്യം: എഴുതിവെച്ച ലിഖിത രൂപങ്ങളേക്കാൾ, കേട്ടുപഠിച്ച വാമൊഴി വഴക്കങ്ങളാണ് പാട്ടുകളുടെ അടിത്തറ. അതിനാൽ സാധാരണക്കാരുടെ ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങളും നാട്ടുഭാഷാ ശൈലികളും ഇതിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
-
കിളിപ്പാട്ട് – വഞ്ചിപ്പാട്ട് സ്വാധീനം: എഴുത്തച്ഛന്റെ കിളിപ്പാട്ട് പ്രസ്ഥാനത്തോടും മധ്യ-ദക്ഷിണ തിരുവിതാംകൂറിലെ വഞ്ചിപ്പാട്ട് ഈണങ്ങളോടും സാമ്യമുള്ള താളക്രമമാണ് പാട്ടുകൾക്ക് ഉള്ളത്.
-
ചോദ്യോത്തര ശൈലി: പ്രധാന ഗായകൻ (പിന്നണിപ്പാട്ടുകാരൻ) ഒരു വരി പാടുമ്പോൾ സംഘാംഗങ്ങൾ അതേറ്റുപാടുകയും, കഥാപാത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ സംഗീത രൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
പ്രധാന കഥാസന്ദർഭങ്ങളിലെ വരികൾ
സീതക്കളിയുടെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വികാരങ്ങൾക്കും സന്ദർഭത്തിനും അനുസൃതമായ പ്രത്യേക വരികളും താളങ്ങളുമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
1. വന്ദനവും ആരംഭവും
കളി തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് സദസ്സിനും ഭൂമിക്കും വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്ന ഗണപതി സ്തുതിയും സരസ്വതി വന്ദനവുമാണ് ആലപിക്കുന്നത്:
“ഒന്നാം പദത്തിങ്കൽ ഗണപതി ഭഗവാനെ
പൊന്നാന മുകിലിന്റെ തിരുമേനി കണ്ടേൻ…”
ഇത് സാവധാനത്തിലുള്ള താളത്തിൽ തുടങ്ങി ക്രമേണ വേഗത കൈവരിക്കുന്നു.
2. വനവാസ യാത്ര
രാമലക്ഷ്മണന്മാരോടൊപ്പം സീത കൊടുംകാട്ടിലേക്ക് യാത്രയാകുന്ന സന്ദർഭത്തിൽ പാടുന്ന വരികൾ കരുണരസവും വഞ്ചിപ്പാട്ടിന്റെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള താളവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ്:
“കാടകം പുക്കൊരു സീതപ്പെണ്ണാളെ
കണ്ടു മനംനൊന്തു കാട്ടുപക്ഷികളും…”
3. മാരീചന്റെ സ്വർണ്ണമാൻ
സീത സ്വർണ്ണമാനിനെ കണ്ട് മോഹിച്ച് രാമനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഭാഗം ചടുലമായ താളത്തിലാണ് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്:
“പൊന്നിന്റെ മാനിനെ കണ്ടേൻ രാമാ
കണ്ണഞ്ചിപ്പോകുമൊരു മാനിന്റെ മേനി
തന്നീടേണം എനിക്കതിനെ രാമാ…”
4. സീതാപഹരണവും ജടായുവിന്റെ പോരാട്ടവും
രാവണൻ സീതയെ അപഹരിക്കുന്നതും ജടായു തടയുന്നതുമായ രംഗം എത്തുമ്പോൾ പാട്ടിന്റെ താളം രൗദ്രഭാവത്തിലേക്ക് മാറുന്നു. തുടി, ചെണ്ട, ഇലത്താളം എന്നിവയുടെ മുഴക്കത്തോടൊപ്പം പാട്ടിന്റെ വേഗതയും വർദ്ധിക്കുന്നു.
“ആരെടാ രാവണാ കാട്ടാള വേന്താ
നേരെതിർത്തുനിൽക്കാൻ തുനിഞ്ഞീടു നീ…”
വാദ്യവിന്യാസവും താളക്രമവും
പാട്ടിന്റെ അടിത്തറ താളവാദ്യങ്ങളുടെ കൃത്യമായ വിന്യാസമാണ്. കൈമണിയും ഗഞ്ചിറയുമാണ് അടിസ്ഥാന താളം നിശ്ചയിക്കുന്നത്.
| വാദ്യം | പങ്ക് |
| കൈമണി | സ്ഥിരമായ വേഗതയും അടിസ്ഥാന താളവും നിലനിർത്തുന്നു |
| ഗഞ്ചിറ | നാടൻ ശീലുകൾക്ക് ഉചിതമായ ഗ്രാമീണ താളപ്പിന്തുണ നൽകുന്നു |
| തുടി / ചെണ്ട | പോരാട്ടരംഗങ്ങളിലും രാവണന്റെ പ്രവേശനത്തിലും നാടകീയത കൂട്ടുന്നു |
| ഇലത്താളം | ദ്രുതതാളങ്ങളിലും ചുവടുകളുടെ മാറ്റങ്ങളിലും മുറുകിയ താളം നൽകുന്നു |
കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ചുവടുകൾ പൂർണ്ണമായും ഈ പാട്ടുകളുടെ താളത്തിനൊപ്പമാണ് നീങ്ങുന്നത്. തുടക്കത്തിൽ ശാന്തമായി ആരംഭിക്കുന്ന പാട്ടും താളവും ക്ലൈമാക്സിലെ യുദ്ധരംഗങ്ങളിലും സീതയുടെ ഭൂമിപ്രവേശത്തിലും എത്തുമ്പോൾ അത്യന്തം വികാരസാന്ദ്രമായ വേഗതയിലേക്ക് മാറുന്നു.
സീതക്കളിയുടെ ചുവടുകളും അഭിനയ ശൈലിയും ശാസ്ത്രീയ നൃത്തങ്ങളുടെ കർക്കശമായ നിയമങ്ങളിലല്ല, മറിച്ച് കാർഷിക ജീവിതവുമായി ഇഴചേർന്നുനിൽക്കുന്ന അയഞ്ഞതും ഊർജ്ജസ്വലവുമായ നാടൻ ചലനങ്ങളിലാണ് രൂപപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
ചുവടുകളുടെ സവിശേഷതകൾ
-
വൃത്താകാരത്തിലുള്ള ചലനങ്ങൾ: കഥാപാത്രങ്ങൾ കളിക്കളത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ വട്ടത്തിൽ കറങ്ങിയാണ് അധികവും ചുവടുവെക്കുന്നത്. ഇത് തെക്കൻ കേരളത്തിലെ പടയണി, തെയ്യം തുടങ്ങിയ നാടൻ കലകളുടെ ചലനങ്ങളോട് സാമ്യം പുലർത്തുന്നു.
-
താളത്തിനൊപ്പമുള്ള കുതിപ്പുകൾ: ഗഞ്ചിറയുടെയും തുടിയുടെയും താളം മുറുകുന്നതിനനുസരിച്ച് തറയിൽ ആഞ്ഞുചവിട്ടിയും വായുവിൽ ചെറിയ കുതിപ്പുകൾ നടത്തിയും ചുവടുകൾ വേഗത്തിലാക്കുന്നു.
-
കൈമെയ് വഴക്കം: കളരിപ്പയറ്റിലെയും പ്രാദേശിക കായിക അഭ്യാസങ്ങളിലെയും ചില അടവുകൾ രാവണൻ, ഹനുമാൻ, ജടായു തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ചുവടുകളിൽ കാണാം.
കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അഭിനയ ശൈലി
സീതക്കളിയിലെ അഭിനയം പ്രധാനമായും ആംഗികം (ശരീരചലനങ്ങൾ), സാത്വികം (മുഖഭാവങ്ങൾ) എന്നിവയിലൂടെയാണ് വികസിക്കുന്നത്. വാചികാഭിനയം വരുന്നത് പ്രധാനമായും പാട്ടിലൂടെയും ലളിതമായ സംഭാഷണങ്ങളിലൂടെയുമാണ്.
സാത്വിക കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അടവുകൾ (രാമൻ, ലക്ഷ്മണൻ, സീത)
-
സീത: ലളിതവും ഭക്തിസാന്ദ്രവുമായ ചുവടുകൾ. ദുഃഖവും നിസ്സഹായതയും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ പതുക്കെയുള്ള കാൽവെപ്പുകളും താഴ്ന്ന നോട്ടങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഭൂമിപ്രവേശ രംഗത്ത് ഈ ഭാവം പാരമ്യത്തിലെത്തുന്നു.
-
രാമനും ലക്ഷ്മണനും: ശാന്തവും ധീരവുമായ നടപ്പ്. വില്ലേന്തിയുള്ള നിൽപും നേർരേഖയിലുള്ള ചുവടുകളും ഇവരുടെ രാജകീയവും എന്നാൽ താപസതുല്യവുമായ ഭാവത്തെ വെളിവാക്കുന്നു.
താമസി-രൗദ്ര കഥാപാത്രങ്ങളുടെ താണ്ഡവം (രാവണൻ, ശൂർപ്പണഖ)
-
രാവണൻ: ആട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശരീരബലം പ്രയോഗിക്കുന്ന കഥാപാത്രം. വിരിഞ്ഞ മാറിടവും തറയിൽ ശക്തമായി ഉറപ്പിച്ചുള്ള കാൽവെപ്പുകളും രാവണന്റെ അഹങ്കാരത്തെയും ശക്തിയെയും കാണിക്കുന്നു. വാളോങ്ങി തുള്ളിയുള്ള കളി കാണികളിൽ ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
-
ശൂർപ്പണഖ: വന്യവും ചടുലവുമായ ചലനങ്ങൾ. കാമവും ക്രരോധവും മിന്നിമറിയുന്ന മുഖഭാവങ്ങളും അതിവേഗത്തിലുള്ള വട്ടക്കറക്കങ്ങളും ഈ കഥാപാത്രത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്.
മൃഗ-പക്ഷി സങ്കൽപ്പങ്ങൾ (ഹനുമാൻ, ജടായു, സ്വർണ്ണമാൻ)
-
ഹനുമാൻ: കുരങ്ങിന്റെ സ്വാഭാവിക ചലനങ്ങൾ — കുനിഞ്ഞുള്ള ഇരിപ്പ്, പെട്ടെന്നുള്ള ചാട്ടങ്ങൾ, തലവെട്ടിക്കലുകൾ എന്നിവ താളത്തിൽ സമന്വയിപ്പിക്കുന്നു. ലങ്കാദഹന രംഗത്ത് ഹനുമാന്റെ ചുവടുകൾ അത്യന്തം വേഗതയേറിയതാണ്.
-
ജടായു: ചിറകടിച്ചുയരുന്ന പക്ഷിയുടെ ഭാവം കൈകളുടെ വിന്യാസത്തിലൂടെ കാണിക്കുന്നു. രാവണനുമായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ ചിറകറ്റു വീഴുന്ന രംഗത്തെ പിടച്ചിലും നിലത്തുവീണുള്ള ചലനങ്ങളും അതിശക്തമായ അഭിനയ മുഹൂർത്തങ്ങളാണ്.
-
സ്വർണ്ണമാൻ: അതിലോലമായ ഓട്ടവും ചെവികൂർപ്പിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഭാവവും കൊണ്ട് കാണികളെ ആകർഷിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് മാനിന്റെ ചുവടുകൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
രംഗവേദിയും കാണികളുമായുള്ള സംവാദം
പരമ്പരാഗതമായി വീടുകളുടെ മുറ്റത്ത് വിരിച്ചിട്ട പായയിലോ തുറസ്സായ തറയിലോ ആണ് കളി നടന്നിരുന്നത്. അതിനാൽ കഥാപാത്രങ്ങൾ കാണികൾക്കിടയിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുകയും അവരോട് സംവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു നാടൻ നാടക രീതി (Folk Theatre) ഇതിൽ പ്രകടമാണ്. രാവണൻ വരുമ്പോൾ കുട്ടികൾ പേടിച്ചോടുന്നതും ഹനുമാൻ വരുമ്പോൾ ആളുകൾ ആർത്തുവിളിക്കുന്നതും ഈ അവതരണ ശൈലിയുടെ പ്രത്യേകതയാണ്.
നാൽപ്പതിലേറെ വർഷക്കാലം പഴമക്കാരുടെ ഓർമ്മകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന ഒരു കലാരൂപത്തെ, ഒരു നാടിന്റെ കൂട്ടായ്മയിലൂടെ പുനർജീവിപ്പിച്ച ചരിത്രമാണ് പെരിനാട് സീതക്കളി സംഘത്തിന്റേത്.
വിസ്മൃതിയിലേക്ക് പോയ കാലം
1970-കളുടെ അവസാനത്തോടെയാണ് പെരിനാടും പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലും സീതക്കളി അവതരണം നിലച്ചത്.
-
സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക മാറ്റങ്ങൾ: കാർഷിക മേഖലയിലെ മാറ്റങ്ങളും പരമ്പരാഗത ഓണാഘോഷ രീതികളുടെ സ്ഥാനചലനവും സീതക്കളിയുടെ വേദികളെ ഇല്ലാതാക്കി.
-
പിന്തുണയുടെ കുറവ്: കുറവർ, വേടർ തുടങ്ങിയ പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങളിലെ കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്ന കലാരൂപമായതിനാൽ ഇതിന് വേണ്ടത്ര സാംസ്കാരിക പ്രോത്സാഹനമോ സാമ്പത്തിക പിന്തുണയോ ലഭിച്ചില്ല.
-
തലമുറകളുടെ വിടവ്: പഴയ തലമുറയിലെ ആശാന്മാർ ഓർമ്മയായതോടെ പുതിയ തലമുറയിലേക്ക് പാട്ടുകളോ ചുവടുകളോ ലിഖിത രൂപത്തിൽ കൈമാറപ്പെട്ടില്ല.
വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ തുടക്കം
2017-ൽ പെരിനാട്ടെ ചില കലാ-സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തകരും യുവാക്കളും ചേർന്ന് തങ്ങളുടെ നാടിന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഈ പാരമ്പര്യം തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ തീരുമാനിച്ചതോടെയാണ് മാറ്റങ്ങൾക്ക് തുടക്കമായത്.
-
മുതിർന്ന കലാകാരന്മാരെ തേടിയുള്ള യാത്ര: അക്കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന, പണ്ട് സീതക്കളിയിൽ വേഷമിട്ടിട്ടുള്ള വിരലിലെണ്ണാവുന്ന വയോധികരെ കണ്ടെത്തി.
-
ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് പാട്ടുകൾ: എഴുതിവെച്ച വരികളൊന്നുമില്ലാതിരുന്നതിനാൽ, എൺപതും തൊണ്ണൂറും വയസ്സുള്ള കലാകാരന്മാരെ പല ദിവസങ്ങളിലായി കണ്ട് അവരുടെ ഓർമ്മകളിൽ അവശേഷിച്ച പാട്ടുകളും ശീലുകളും മൊബൈൽ ഫോണുകളിലും ഡയറികളിലും പകർത്തിയെടുത്തു.
-
ചുവടുകളുടെ പുനരാവിഷ്കാരം: പ്രായാധിക്യം കാരണം പൂർണ്ണമായി ആടാൻ കഴിയാതിരുന്ന പഴയ കലാകാരന്മാരിൽ നിന്ന് കൈമുദ്രകളും ചുവടുകളുടെ താളക്രമവും സൂചനകളായി മനസ്സിലാക്കി യുവകലാകാരന്മാർ പരിശീലിച്ചു.
പെരിനാട് സീതക്കളി സംഘത്തിന്റെ രൂപീകരണം
2017-ൽ ഔദ്യോഗികമായി പെരിനാട് സീതക്കളി സംഘം രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. എല്ലാ വിഭാഗം ആളുകളെയും ഉൾപ്പെടുത്തി ഒരു ജനകീയ കൂട്ടായ്മയായാണ് സംഘം പ്രവർത്തിച്ചത്.
-
പ്രകൃതിദത്ത ചമയങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുപ്പ്: പഴയ രീതിയിൽ തന്നെ കുരുത്തോല, പാള, മുള എന്നിവ കൊണ്ടുള്ള കിരീടങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും നിർമ്മിക്കാൻ നാട്ടിലെ പ്രായമായവരുടെ സഹായം തേടി.
-
രണ്ടാം അരങ്ങേറ്റം: മാസങ്ങൾ നീണ്ട കഠിന പരിശീലനത്തിനൊടുവിൽ 2017 ഒക്ടോബറിൽ പെരിനാട് പഞ്ചായത്ത് ഹാളിൽ സീതക്കളി വീണ്ടും അരങ്ങേറി. പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷമുള്ള ഈ തിരിച്ചുവരവ് കാണാൻ നാടൊന്നാകെ തടിച്ചുകൂടി.
അംഗീകാരങ്ങളും ദേശീയ ശ്രദ്ധയും
-
കേരള ഫോക്ലോർ അക്കാദമി അംഗീകാരം: സംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ട ഫോക്ലോർ അക്കാദമി സീതക്കളിയെ ഒരു തനത് പാരമ്പര്യ കലാരൂപമായി ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിക്കുകയും ആവശ്യമായ ഗ്രാൻഡുകളും പിന്തുണയും നൽകുകയും ചെയ്തു.
-
വേദികളിലെ പ്രൗഢി: തദ്ദേശീയ ക്ഷേത്രോത്സവങ്ങളിലും ഓണാഘോഷങ്ങളിലും തുടങ്ങിയ അവതരണങ്ങൾ കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ സാംസ്കാരിക വേദികളിലേക്കും സർവ്വകലാശാലകളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു.
-
ദേശീയതലത്തിലേക്കുള്ള മുന്നേറ്റം: ഡൽഹി, ഭോപ്പാൽ, ചെന്നൈ തുടങ്ങിയ നഗരങ്ങളിലെ ദേശീയ ഫോക് ഫെസ്റ്റിവലുകളിലേക്ക് പെരിനാട് സീതക്കളി സംഘത്തിന് ക്ഷണം ലഭിച്ചു. വയനാട്, കാസർഗോഡ് തുടങ്ങിയ ജില്ലകളിലും വിപുലമായ രീതിയിൽ പ്രദർശനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിച്ചു.
അന്യംനിന്നുപോയ ഒരു ജനകീയ ദ്രാവിഡ കലാരൂപത്തെ പ്രാദേശിക ഓർമ്മകളെ കൂട്ടുപിടിച്ച് സാംസ്കാരിക മുഖ്യധാരയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നതിന് മികച്ച ഉദാഹരണമാണ് പെരിനാടിന്റെ ഈ കൂട്ടായ്മ.
